SŁOWNICZEK: A - F


Aguinaldo - muzyka ludowa związana ze Świętami Bożego Narodzenia

Bolero - rodzaj muzyki wolnej, lirycznej i określanej inaczej jako ballada po angielsku. Śpiewa się ją i tańczy w sposób odmienny od bolero hiszpańskiego. Bolero pojawiło się jako gatunek muzyczny pod koniec XIX wieku.

Bomba - rodzaj muzyki tanecznej, wywodzącej się z Portoryko ale z korzeniami afrykańskimi. Również rodzaj bębna w kształcie beczki z pochodzenia afro-portorykańskie, podobne lecz trochę krótsze od bębna z Kuby.

Bombardino - instrument muzyczny z mosiądzu, dźwięk bardzo podobny do puzonu i używany szczególnie w tańcu.

Bongo - instrument perkusyjny, który składa się z dwóch małych bębnów, połączonych razem, na których gra się na siedząco, podtrzymując je między kolanami. Bongo zostało rozwinięte na podstawie podobnych afrykańskich bębnów. Początkowo skóra bongo była przybijana gwoździami, a z czasem został wynaleziony system specjalnego strojenia. Obecnie bongo jest konstruowane z włókna szklanego bądź z drewna.

Bordonua - instrument muzyczny zaadoptowany z hiszpańskiej gitary klasycznej, używany często jako uzupełnienie gitary.

Buleador - bęben o niskim brzmieniu, dający rytm dla bomba (patrz - bomba).

Cha-cha-cha - gatunek muzyczny bardzo rytmiczny, pochodzący z danzón-mambo kubańskiego. Stworzony został przez kubańksiego skrzypka Enrique Jorrín, który nadał imię temu gatunkowi muzycznemu ze względu na dźwięk stóp tancerzy, którzy tańcząc "drapali" podłoże. Cha-cha-cha została spopularyzowana przez conjunta charanga w latach 50-tych.

Conga - bęben znany również jako tumbadora, zaadoptowany z Afryki. Początkowo robiony z wydrążonego pnia drzewa ze skórą przybijaną skórą. Później rozwinięto system specjalnego strojenia, a obecnie conga jest konstruowany z włókna szklanego bądź drewna.

Conjunto - styl instrumentacji, który rozwinął się w latach 40-tych, mający swe korzenie w septeto, składający się z gitary, tres, kontrabasu, bongo, trzech wokalistów (którzy także grali na intrumentach perkusyjnych jak maracas czy clave) i z dwóch lub czterech trąbek. Pianino i conga zostały dodane przez legendarnego kubańkiego maestro Arsenio Rodriguez.

Clave - clave ma dwa znaczenia: Jest to nazwa dwóch drewnianych pałeczek, na których gra się uderzając jeden o drugi w celu otrzymania rytmu. Jest to także nazwa rytmu, który otrzymuje się poprzez uderzanie dwóch pałeczek jeden o drugi. Innymi słowy takt o pięciu nutach, który jest podstawą rytmów muzyki latykoskiej.

Contradanza - gatunek muzyczny i prekursor danza (patrz danza), który oznacza "taniec przeciwny". Był to taniec bardzo sztywny z figurami, w których tancerze musieli wykonywać charakterystyczne ruchy.

Cua - podstawowy rytm pewnego gatunku muzyki z Portoryko, znany inaczej jako bomba (patrz bomba).

Cumbia - gatunek muzyki tanecznej pochodzącej z wybrzeża morza Karaibskiego Kolumbii, popularnej także w Chile, Meksyku i innych krajach ameryki środkowej. Często źle kojarzony z salsą, gdzie rytm nie jest oparty o clave (patrz clave). Takt cumbii to 4/4, akcentowany na 3 i 4, który przypomina rytm biegnącego konia.

Danza - gatunek muzyki tanecznej, który został rozwinięty w Porotryko, a pochodzi od walca.

Danzón - gatunek muzyczny, rozwinięty pod koniec XIX wieku, a pochodzący od tańców z dworów europejskich i z contradanzas i danzas. Typowa instrumentalizacja to orkiestra składająca się przede wszystkim z instrumentów smyczkowych, fletu i perkusji.

Descarga - latynoska muzyka improwizowana, podobna do jam sessions.

Fuá - pałeczki na których gra się, uderzając o powierzchnie rezonansową - patrz także: clave.