<<- powrót


dyskografia
This text will be replaced by the flash music player.

Larry Harlow urodził się 20 marca 1939 roku jako Lawrence Ira Kahn w Brooklynie, Nowy Jork, w rodzinie amerykańskich żydów. Znany także jako "El Judío maravilloso", Harlow wyróżniał się już od najmłodszych lat w grze na różnych instrumentach muzycznych. Muzyka i kultura społeczności latynoskiej Nowego Jorku zabierają go na Kubę, gdzie studiuje muzykę afrokubańską. Harlow jest dyrektorem muzycznym różnych grup jazzowych i salsowych, a poza tym wyróżnia się tym, iż gra na kilku instrumentach, mimo, że głównie gra na pianinie. Larry Harlow był jednym z pierwszych muzyków wytwórni Fania. Wydaje ponad 106 albumów z innymi artystami i 50 płyt własnej produkcji z wytwórni Fania. Jednymi z najbardziej znanych nagrań są "Abran paso" i "Tributo a Arsenio Rodríguez" z Ismael Miranda jako głównym wokalistą. Harlow rozpoczął naukę gry na pianinie w wieku 5 lat. Wychował się razem ze swoim młodszym bratem Andy w dzielnicy portorykańskiej i żydowskiej. Harlow uczęszczał do Wyższej Szkoły Muzyki i Sztuki na Manhattanie, w której brał lekcje gry klasycznej na pianinie, organach, oboju, rożku angielskiego, flecie i basie. Później zaczął naukę jazzu, stając się popularnym muzykiem w tym gatunku muzycznym. Muzyka jaką Harlow słuchał w sklepach muzycznych w dzielnicy Harlemu, przyczyniła się do gry w zespołach ulicznych. W między czasie gdy uczył się w szkole muzycznej w Brooklynie, spędził swoje pierwsze wakacje świąteczne w Hawanie, gdzie rozpoczęła się jego przygoda i miłość do muzyki i kultury kubańskiej. Po 3 latach wraca na Kubę, aby tam studiować muzykę.



Po powrocie do miasta Nowy Jork, Larry rozpoczyna pracę z grupami latynoskimi, aby później założyć swój własny zespół. Po około 8 miesiącach poszukiwań utalentowanych muzyków decyduje się na własną orkiestrę, która debiutuje w nowojorskim klubie "Club Chez Jos". Krótko po tym staje się jednym z pierwszych, którzy podpisują kontrakt z wytwórnią fonograficzną Fania, nagrywając płytę "Heavy smokin'". W okresie tym formacja dęta Harlow składała się z 2 trąbek i 2 puzonów, i wyróżniała się tym, iż grał tam znany kubański trębacz Alfredo "Chocolate" Armenteros, a na puzonie Mark Weinstein, który wspólnie z Harlow aranżował album. Na następnej płycie "Gettin' off" wokalista Monguito zastąpił Felo Brito. Larry Harlow widząc młodego Ismael Miranda z grupą jego brata Andy, proponuje mu współpracę i w lipcu 1967 roku Miranda staje się głównym wokalistą. Od tego momentu śpiewa w zespole przez następne 5 lat. Album na jakim zadebiutował z orkiestrą Harlow to "El exigente" mając zaledwie 18 lat, a następny: "La Orquesta Harlow Presenta a Ismael Miranda".


Pierwszą złotą płytą Harlow jest "Me and my monkey", na której znajduje się latynoska wersja piosenki John Lennon i Paul McCartney "Everybody's got something to hide except me and my monkey". Reszta są typowymi kawałkami salsowymi. Po tym nagraniu następuje pasmo sukcesów począwszy od albumu: "Electric Harlow" na której Harlow grał na pianinie elektrycznym; płyta "!Abran Paso!" z tytułowym hitem napisanym przez Miranda; sławna płyta "Tributo a Arsenio Rodríguez" ku pamięci innowatorowi muzyki afrokubańskiej, który umiera pod koniec lat 70-tych; album "La oportunidad", który zawiera hity skomponowane przez Miranda "Seńor Sereno" i "Las mujeres son". Z czasem Miranda odchodzi, aby rozpocząć karierę solową. Harlow natomiast bierze trochę wolnego czasu i pracuje nad zupełnie innym projektem - kompozycję z opery latynoskiej z 1973 roku pod tytułem "Hommy" (oparta na musical'u "Who's Tommy"), napisana przez Genaro "Heny" Alvarez. Nad albumem studyjnym opery, który pojawił się na scenie 29 marca 1973 roku w Carnegie Hall w Nowym Jorku, pracowali także takie gwiazdy Fania jak: Celia Cruz, Justo Betancourt, Cheo Feliciano, Adalberto Santiago, Pete "El Conde" Rodríguez czy Heny Alvarez jako narrator. Pomiędzy 1971 a 1978 rokiem Harlow stał się producentem płyt wychodzących z rąk wydawnictwa Fania, pracując nad takimi albumami jak "Brujería" i "Beethoven's V" Marka "Markolino" Dimond, jak również współpracując z Roberto Roena y Su Apollo Sound, La Conquistadora, Orquesta Dicupe, Justo Betancourt (jego płyta "klasyk" - Pa' Bravo Yo - napisana przez Ismaela Miranda), Frankie Dante y la Orquesta Flamboyán, Santos Colón, Latin Tempo, Sonora Ponceńa, Lebrón Brothers, Wuelfo, La Terrífica, Rafi Val y La Diferente, Bronco, Junior González, Tito Gómez i Latin Fever (zespół kobiecy). Harlow wydaje także swoje własne produkcje jak: "Salsa" (1973), "Live in Quad" z Justo Betancourt jako główny wokalista, "El judio maravilloso" (1974) - z odrobiną charanga (na skrzypcach Felix "Pupi" Legarreta), "El jardinero del amor" i "Con mi viejo amigo" z Ismael Miranda. Marcelino Guerra, kubański dyrektor muzyczny użyczył swojego głosu w chórkach u Harlow od 1971 do 1974 roku, rozpoczynając od albumu "Tribute a Arsenio Rodríguez".


W 1977 roku Harlow wydaje płytę "La raza latina" z Rúben Blades, otrzymując nominację do nagrody Grammy. Rok później do jego zespołu dołącza inny sonero - Nestor Sánchez i nagrywają razem płytę "El albino divino" (Nestor był albinosem i stąd też jego przydomek i nazwa albumu), a także wraz z Legarreta na skrzypcach. Następną płytą wraz z Sánchez jest "Rumbambola" - Harlow uważa, iż Nestor mógłby "grać" jazz przy pomocy swojego głosu - publikacja New York Latino z 1993 roku. W 1979 roku Harlow łączy swoje siły z dominikańczykiem Fausto Rey na płycie "La responsibilidad", a Nestor Sánchez w chórkach. Sonero albinos (Sánchez) wraca jako główny wokalista w albumie "El dulce aroma del exito" (1980). W tym samym roku Harlow pracuje nad swoim nowym projektem "Nuestro sentimiento latino" razem z González. Jego ostatni album dla Fania to "Yo soy latino" i był on ostatnim także z Sánchez. Od tego momentu Larry Harlow przestaje intensywnie pracować nad nowymi albumami (lata 80-te są to lata spadku popularności salsy nowojorskiej). Z wydawnictwem Tropical Budda wydaje album "Seńor salsa" z wokalem Ray Pérez. W 1984 nagrywa "La verdad" - na którym debiutuje wokalista i kompozytor Israel "Kantor" Sardinas. Pierwszą płytą z wydawnictwem Songo Records jest płyta "Salsa Brothers/The Miami sessions" (1988), która nagrana jest w Miami wraz z jego bratem Andy. Larry Harlow był jednym z założycieli legendarnej grupy Fania All Stars i pojawił się na ich wszystkich płytach aż do 1976 roku (poza tym brał udział w nagraniu "Habana Jam" w 1979, nagranego na Kubie). Pojawił się także w filmie "Our latin thing", "Live in Africa" i "Salsa". W 1994 roku łączy swoje siły wraz z Ray Barretto, Adalberto Santiago i Yomo Toro, i zakładają zespół Latin Legend Band. Ich głównym celem jest edukacja młodzieży latynoskiej w Stanach Zjednoczonych w zakresie muzyki, a także promowanie innowatorskich koncepcji muzycznych. Wynikiem był album Larry Harlow Latin Legends Band w 1998 i piosenki takie jak "Palo duro".


(c) 2007 Viejoteca